155
343 . امام صادق عليه السلام : هر گاه از نافلۀ نماز عشا فارغ شدى ، مى‌گويى : «خدايا ! به حقّ جلوه و شُكوهت و زيبايى و عظمتت... ، از تو مى‌خواهم كه حج و عمره را در اين سال و هر سال ، روزى‌ام سازى و چشمم را [ از گناه] فرو پوشى و عفافم را نگاه دارى و روزىِ مرا وسعت بخشى و مرا از هر بدى ، حفظ كنى ، اى مهربان‌ترينِ مهربانان !» . 1
344 . امام صادق عليه السلام : در هر شب ماه رمضان، مى‌گويى: «خدايا! اى پروردگار ماه رمضان ؛ ماهى كه در آن قرآن را فرو فرستادى و در اين ماه، روزه را بر بندگانت واجب ساختى ! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و امسال و هر سال، حجّ خانۀ خودت و زيارت قبر پيامبرت و امامان - كه درود تو بر آنان باد - را روزى‌ام كن». 2
345 . امام صادق و امام كاظم عليهما السلام : در ماه رمضان، از آغاز تا پايان، پس از هر نماز واجب مى‌گويى: «خدايا! امسال و هر سال، تا مرا زنده نگه داشته‌اى، حجّ خانۀ خودت را روزى‌ام كن، در آسانى و تن‌درستى و گشايش روزى ، و مرا از آن جايگاه‌هاى ارجمند و حرم‌هاى شريف و زيارت قبر پيامبرت محروم مكن و در همۀ نيازهاى دنيا و آخرت براى من باش.
خداوندا! از تو مى‌خواهم در آن فرمان حتمى - كه شب قدر، تقدير مى‌كنى و رقم مى‌زنى ؛ تقديرى كه برگشت و دگرگونى ندارد - مرا نيز از حُجّاج خانه‌ات كه حجّشان پذيرفته، تلاششان سپاس‌شده ، گناهانشان بخشوده و بدى‌هايشان پوشانده شده است ، بنويسى و در آنچه حكم و تقدير مى‌كنى، اين را نيز قرار بده كه عمرم را در اطاعت خود دراز كنى، روزىِ مرا بر من بيفزايى و امانت و قرض مرا از سوى من ادا كنى . بپذير، اى پروردگار جهانيان !». 3