104
213 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدم، هنگامى كه فرود آمد، هفت بار كعبه را طواف كرد. سپس در مقابل درِ كعبه دو ركعت نماز خواند . آن گاه به ملتزم آمد و چنين گفت: خدايا! تو نهان و آشكارم را مىدانى . پس پوزشم را بپذير . و آنچه را كه در دل و نزد من است ، مىدانى .
پس گناهانم را ببخشاى. و نيازم را مىدانى . پس خواستهام را عطا كن.
خدايا! از تو ايمانى مىخواهم كه همنشين دلم باشد و يقينِ راستى [ مىخواهم] تا آن كه بدانم جز آنچه برايم نوشتهاى ، به من نخواهد رسيد، و [ نيز] رضا به آنچه بر من حكم كردهاى.
خداوند متعال به او وحى كرد: «اى آدم! دعاهايى كردى و من اجابت كردم. اين گونه دعا را هيچ يك از فرزندانت نخواهد كرد، مگر آن كه اندوهها و گرفتارىهايش را برطرف مىسازم و در بارۀ آنچه از دست داده، كفايتش مىكنم و تهىدستى را از قلبش بيرون مىكنم و توانگرى را ميان دو چشمش قرار مىدهم و در پى تجارت هر تاجرى ، براى او تجارت مىكنم [ و به او سود مىدهم] و دنيا به حالتِ خوار ، سراغ او مىآيد، هر چند خودش آن را نخواهد» . 1
214 . امام صادق عليه السلام : چون آدم، خانۀ خدا را طواف كرد و به ملتزم رسيد، جبرئيل عليه السلام به او گفت:
«اى آدم! در اين مكان به گناهان خويش در برابر خدا اعتراف كن»... . پس خداوند عز و جل به او وحى كرد: «اى آدم! گناه تو را آمرزيدم» .
گفت: پروردگارا! براى فرزندان و ذريّهام [ را نيز] ؟
خداوند عز و جل به او وحى كرد: اى آدم! هر يك از ذريّۀ تو كه اين جا بيايد و به گناهانش اقرار كند و توبه نمايد ، همچنان كه تو توبه كردى، و سپس آمرزش بخواهد، او را مىآمرزم». 2