43 انجام شود، ودر اين جهت، عبادات با ساير كارها فرق دارد. (م253)

[69] لازم نيست، هنگام نيت، قصد ترك مُحرّمات را نيز داشته باشد؛ يعنى لازم نيست كه بنا داشته باشد محرمات احرام را انجام ندهد(1)، بجز محرّماتى كه عمره يا حج را باطل مى‌كند كه اين‌گونه محرّمات، اگر قصد ترك آنها را نداشته باشد، احرام باطل است، بلكه غير ممكن است.(م251)

[70] اگر به واسطه ندانستن مسأله يا به جهتى ديگر به جاى نيت عمرۀ تمتّع، حج تمتع را قصد كند ولى در نظرش اين باشد كه همين كارى كه همه به جا مى‌آورند او هم بجا آورد، ولى گمان كرده كه نامش حج است، احرامش صحيح است. (م257)

تَلْبِيَهْ

[71] تلبيه؛ يعنى گفتن لبيك، و مقدار واجب آن، اين جملات است:

«لَبَّيْكَ، اللّٰهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ، لٰاشَريٖكَ لَكَ لَبَّيْكَ»

[72] احتياط مستحب(2) است پس از آن بگويد:

آية اللّٰه بهجت، آية اللّٰه صافى : لازم است قصد كند ترك كارهايى را كه برمحرم حرام است.

آيةاللّٰه مكارم : نيّت احرام اين است كه قصد مى‌كند تروك احرام را بر خود حرام كند و قصد اجمالى كافى است.

آيةاللّٰه بهجت : بنا بر احتياط واجب جملۀ دوّم را نيز بگويد.-

آيةاللّٰه صافى : احتياط آن است جملۀ دوم را نيز بگويد.

آيةاللّٰه مكارم: احتياط واجب آن است كه جملۀ دوّم را نيز بگويند امّا لبيك پنجم را نگويند. البته گفتن آن به قصد احتياط مانعى ندارد و در هر حال ضررى به صحّت لبّيك وارد نمى‌كند.