169
وقت رمى
[341] وقت رمى از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن.(م1000 و1256)
[342] اگر رمى را در آن وقت فراموش كرد،(1) تا روز سيزدهم ذىحجه مىتواند(2) انجام دهد.(همان)
[343] و اگر تا روز سيزدهم يادش نيامد، به احتياط واجب(3) سال آينده خودش يا نايبش انجام دهد.(همان)
آيةاللّٰه صافى : يا مسأله را نمىدانست.
آيةاللّٰه فاضل : تا روز سيزدهم مىتواند به نيّت قضا بجا آورد و واجب است قضا را قبل از رمى آن روز انجام دهد.
آيةاللّٰه خامنهاى : احتياط واجب آن است كه خودش يا نايبش انجام دهد و در سال ديگر نيز خودش يا نايبش قضاى آن را بجا آورد.
آيةاللّٰه بهجت : بنا بر احتياط تا روز سيزدهم هر وقت يادش آمد بجا آورد با تقديم قضا بر ادا.
آيات عظام خامنهاى،
تبريزى : اگر از مكه بيرون نرفته، احتياط واجب آناست كه به منا رفته و رمى نمايد و در سال ديگر نيز خودش يا نايبش قضا كند و اگر از مكه خارج شده احتياط واجب است كه در سال بعد خود يا نايبش رمى كند. ( سيستانى :) اگر از مكه بيرون نرفته بايد به منا برگردد و رمى نمايد، حتى اگر بعد از سيزدهم ماه باشد، ولى در شب رمى نكند و اگر از مكه بيرون رفته، لازم نيست برگردد. احتياط مستحب است كه در سال بعد خودش يا نايبش رمى كند.
آيةاللّٰه مكارم : اگر بتواند بايد خودش در سال آينده در همان موقع قضا كند و اگر نمىتواند نايب بگيرد.