112 [230] اگر در حال طواف، شك بين تعداد دورهاى طواف پيش آيد كه عدد هفت در كار نباشد؛ مثلاً شك كند دور پنجم است يا ششم، چهارم است يا پنجم، سوم است يا چهارم، طواف باطل است.(م626)

[231] اگر شك بين هفت و كمتر از آن پيش آيد؛ مثلاً شك بين ششم و هفتم يا پنجم و هفتم، طواف باطل است.(1)(م626)

[232] اگر شك بين هفت و بيشتر از آن پيش آيد، مثلاً شك بين هفتم و هشتم، اگر در وسط دور باشد، طواف باطل است(2) ولى اگر به حجرالاسود رسيده باشد؛ يعنى دور را به پايان برده و شك كند طوافش هفت دور بود يا هشت دور، طواف صحيح است.(م624 و625)

[233] در اين موارد نيز به شك اعتنا نمى‌شود:

* بعد از اتمام طواف و انصراف از آن؛ مثلاً پس از شروع آيةاللّٰه مكارم : بنا بر احتياط واجب، طوافش باطل است.

آيةاللّٰه سيستانى: بنابر احتياط واجب، طواف را اعاده كند.

آيةاللّٰه فاضل، آيةاللّٰه مكارم : آن دور را تمام كند و طوافش صحيح است.

آيةاللّٰه بهجت: بنابر احتياط طوافش باطل است.

آيةاللّٰه تبريزى، آيةاللّٰه سيستانى : طوافش باطل است و احتياطاً به قصد رجاء، آن دور را به پايان ببرد و طواف را اعاده كند.

آيةاللّٰه صافى : ليكن احتياط آن است كه نماز طواف را بخواند و طواف و نمازش را دوباره انجام دهد.