120و حتى نجاستى كه در نماز هم بخشيده شده بنا بر احتياط در لباس و بدن طواف كننده، نبايد باشد.
487 2 هر گاه در اثناى طواف احتمال دهد كه در حال طواف نجاستى به لباس يا بدنش اصابت نموده، تحقيق لازم نيست ولى اگر علم پيدا نمايد، بايد به مسأله 492 عمل نمايد.
نجاساتى كه در طواف بخشيده شده
488 اگر زخم و دُمَل و امثال آن در بدن باشد و در آن خون يا خونابه باشد و اجتناب از آن در بدن يا لباس سخت باشد، به صحت طواف ضررى نمىزند.
همراه داشتن اشياى نجس در طواف
489 بودن چيزهاى نجس همراه طواف كننده مانعى ندارد، مثل دستمال نجس؛ و هم چنين است نجس بودن چيزهاى كوچكى كه در آن نماز خوانده نمىشود، مانند هميان و جوراب و امثال آن.
كسى كه نمىدانسته لباس يا بدن او نجس بوده يا فراموش نموده
490 1 كسى كه نجس بودن بدن يا لباس خود را نمىدانسته:
اگر پس از طواف بفهمد بنا بر اظهر طوافش صحيح است و نياز به اعاده ندارد؛ و هم چنين است نماز طواف.
و اگر در اثناى طواف بفهمد كه لباس يا بدن او نجس بوده، احوط آن است كه طواف را قطع نمايد و لباس يا بدن را تطهير كند و طواف را تمام نموده و سپس اعاده نمايد.
491 2 هر گاه كسى مىدانسته كه بدن يا لباسش نجس بوده ولى فراموش نمود و بعد از طواف يادش آمد، صحت طواف او خالى از وجه نيست.