105

كفّارۀ قسم خوردن

390 الف اگر قسم او براى سخن راست باشد و از دو مرتبه نگذشته باشد، كفّاره ندارد و بايد استغفار نمايد.

391 ب اگر از دو مرتبه بيشتر قسم خورده باشد به صورت پى در پى، يك گوسفند كفّاره دارد؛ و اگر پى در پى نباشد، وجوب كفّاره مورد تامّل است.

392 ج اگر قسم او براى سخن دروغ باشد، در يك مرتبۀ يك گوسفند؛ در مرتبۀ دوم به صورت پى در پى بنا بر احتياط يك گاو و بلكه خالى از وجه نيست؛ و در سه مرتبۀ پى در پى، تخيير ميان گاو و شتر، خالى از وجه نيست. و در صورتى كه پى در پى نباشد و در بين آنها كفّاره نداده باشد اثبات اين كفّاره محل تأمّل است 393 د در صورتى كه قسم خوردن، جائز باشد، على الاظهر كفّاره ندارد.

دوازدهم: كشتن و انداختن جانوران بدن

394 1 حرمت كشتن شپش و انداختن آن از بدن و لباس مُحرم، خالى از وجه نيست؛ و جابجا كردن آن اگر موجب افتادن آن نشود، مانعى ندارد؛ و در غير شپش مثل كك حرمت كشتن آنها موافق احتياط است و تاراندن آنها جائز است.

395 كفّاره: كفّارۀ كشتن يا انداختن شپش، بنا بر احتياط واجب، دادن يك مشت طعام به فقير است.

سيزدهم: زينت نمودن

396 1 به دست كردن انگشتر به قصد زينت، بر مُحرم حرام است؛ ولى به قصد استحباب مانعى ندارد.

397 2 حنا بستن اگر براى زينت باشد، جواز آن مورد تأمّل است؛ ولى اگر