100كفّاره دهد و بعضى آن را باعث فساد حج دانستهاند و اين قول در مورد استمنايى كه در حال غير احرام نيز حرام است، احوط است.
چهارم: عقد نكاح
352 1 ازدواج و عقد نمودن در حال احرام براى خود يا ديگرى، حرام است، چه آن ديگرى در حال احرام باشد يا نه، و چه عقدِ دائمى باشد يا غير آن.
2 اگر در حال احرام، عقدى واقع شد، داراى چند صورت است:
353 الف اگر شخصى كه مُحرم است براى خود زنى را عقد نمايد، در صورتى كه علم به حرمت داشته باشد، حرمت ابدى براى او حاصل مىشود، يعنى هيچ گاه نمىتواند با آن زن ازدواج نمايد.
354 ب هر گاه شخصى زنى را براى شخص مُحرم عقد نمايد و شوهر با آن زن نزديكى كند و علم به حرمت داشته باشند، بر هر كدام يك شتر واجب مىشود و بر زن نيز واجب مىشود اگر علم به حرمت داشته است.
355 3 شاهد شدن در مجلس عقد، بر مُحرم حرام است و نيز بنا بر احتياط گواهى دادن بر عقدى كه قبلاً واقع شده، جائز نيست اگر چه قبل از احرام شاهد بر آن بوده است.
پنجم: استعمال بوى خوش
356 1 استعمال بوى خوش و انواع عطر و موادى كه مانند زعفران، بوى خوش دارند، چه به نحو بوييدن يا خوردن و يا ماليدن، بر مُحرم حرام