متن کتاب جامع الفتاوی - جلد 1 - صفحه 231

(1 تا 390)

231مسأله 593 - تأخير سعى از طواف و نماز آن تا شب جايز است هرچند عذرى نداشته باشد ولى نمى‌تواند آن را بدون عذرى مانند بيمارى تا روز بعد تأخير اندازد¹ و اگر به روز يا روزهاى بعد تأخير انداخت معصيت كرده² ولى طواف و نمازش صحيح است.³ *

مسأله 594 - كسى كه مى‌خواهد در شب طواف و نماز آن را انجام دهد اگر بداند كه براى انجام سعى پيش از اذان صبح وقت ندارد مى‌تواند طواف و نماز را انجام دهد و پس از اذان و در روز سعى نمايد و اما اگر قبل از اذان صبح وقت براى انجام سعى داشته باشد نبايد سعى را تأخير بيندازد.⁴

مسأله 595 - سعى از عبادات است و بايد آن را با نيت خالص براى خداوند متعال بجا آورد.⁵

(1)) . آية الله زنجانى: بلكه تا بين الطلوعين روز بعد هم به تأخير نيندازد، اما كسى كه كمى قبل از طلوع فجر، طواف كرده مى‌تواند سعى را تا اوائل روز به تأخير بيندازد.

(2)) . آية اللّه خوئى، آية اللّه تبريزى: تأخير انداختن به روز يا روزهاى بعد تكليفاً جايز است ولى بايد طواف و نماز را اعاده كند.

(3)) . آية الله زنجانى، آيه الله سبحانى: نمى‌تواند به فردا موكول كند و اگر چنين كرد، بايد طواف و نماز را اعاده كند. آيه الله سبحانى افزوده است: مگر به خاطر بيمارى و خستگى (عذر) اين مقدار به تأخير اندازد كه اشكال ندارد و اعاده طواف و نماز لازم نيست.

(4)) . آيه الله جوادى: تأخير براى فردا جايز و مجزى است.آيه الله زنجانى: در صورتى كه در حوالى طلوع فجر طواف كرده، مى‌تواند بين‌الطلوعين يا در اوايل روز، سعى را انجام دهد.

(5)) . آية اللّه سيستانى: بايد براى تذلل و كرنش در پيشگاه خداوند انجام شود.

مشخصات کتاب

جامع الفتاویجلد:1:موسوی شاهرودی، مرتضیناشر:[بی نا]محل نشر:[بی جا] - [بی جا]سال نشر:0

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1