(1)) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: هرگاه طواف‌كننده پيش از تجاوز از نصف طواف، بدون عذر از مطاف خارج شود، اگر موالات عرفيه از او فوت شود طوافش باطل و اعاده‌اش لازم است و چنانچه موالات فوت نشود يا خروجش بعد از تجاوز نصف باشد، احتياط‍‌ اين است كه آن طواف را تمام نموده سپس اعاده كند.آية الله زنجانى، آية الله صافى: اگر به قصد هفت شوط‍‌، مشغول طواف واجب شود و آن را ناقص بگذارد بايد قبل از فوت موالات، آن را اتمام كند و اگر نكند طوافش باطل مى‌شود.آية الله سبحانى: اگر موالات به هم نخورده آن را تمام كند و اگر موالات به هم خورده است طواف را تمام كند و نماز به جا آورد سپس طواف را از سر بگيرد و نماز آن را نيز بخواند و اگر هيچ‌كدام را انجام ندهد بسان كسى خواهد بود كه عمداً طواف را كه ركن است را ترك كرده باشد.آية الله سيستانى: اگر طواف‌كننده در طواف واجب بى‌دليل طواف خود را قطع كرد به اين معنى كه از مطاف خارج شود و مشغول به كارى شود كه عرفاً صدق كند طوافش را قطع كرده است پس اگر قبل از تمام نمودن شوط‍‌ چهارم باشد، طواف باطل است و بايد آن را دوباره انجام دهد و اگر بعد از آن باشد، احتياط‍‌ واجب اين است كه آن را تمام كند و دوباره انجام دهد. مگر اينكه فوت موالات شود كه مى‌تواند از سر بگيرد.آية الله مكارم: اگر قبل از فوت موالات اتمام كند صحيح است.

(2)) . آيات عظام بهجت، تبريزى، خويى، زنجانى، سبحانى، سيستانى، نورى: بلكه بنا بر اظهر.

(3)) . آية الله زنجانى، آية الله سبحانى: جهل به مسئله، حكم سهو را دارد، كه حكم آن در مسئله 608 خواهد آمد.

(4)) . آية الله زنجانى، آية الله مكارم: يا فاصله زيادى بدهد.

(5)) . آية الله بهجت: اگر سهواً از طواف كم كرده پس تمام كردن آن در صورت تجاوز از نصف؛ يعنى با تمام شدن چهار شوط‍‌ على‌الأحوط‍‌، و از سرگرفتن آن در صورت عدم، خالى از وجه نيست.آية الله تبريزى: نظرشان عيناً مانند آية الله خويى در حكم ذيل است، الاّ اينكه معظم‌لّه در مقدار فراموش شده كه اگر بيش از يك و كمتر از چهار باشد به جاى عبارت: «بايستى برگشته» مى‌فرمايند: بنا بر احتياط‍‌ بايستى برگشته و كمبود را شخصاً به جا آورد و پس از به جا آوردن، كمبود طواف را اعاده نمايد و همچنين اگر مقدار فراموش شده چهار يا بيش از چهار شوط‍‌ باشد احوط‍‌ اتمام سپس اعاده است.