(1)) . آية الله خويى: متعرض اين مسئله نشده‌اند.آية الله زنجانى، آية الله فاضل: بايد يك گوسفند كفاره بدهد.آية الله سبحانى، آية الله نورى: بنا بر احتياط‍‌ واجب.

(2)) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: در صورتى كه بقاى ناخن ضرر نداشته باشد؛ مثل اينكه ناخن كنده شده و ماندنش سبب ناراحتى شود، گرفتن ناخن جايز است و از هر ناخنى يك مشت طعام كفاره بدهد.آية الله زنجانى: بايد براى هر ناخن يك مشت طعام بدهد و كفاره ده ناخن نيز ده مشت طعام است.آية الله سبحانى: كفاره آن براى هر ناخن يك مشت طعام است.آية الله سيستانى: بايد كفاره بدهد.آية الله فاضل: و مى‌تواند براى هر ناخن يك كف از طعام كفاره بدهد.

(3)) . آية الله بهجت: كندن دندان در صورتى كه موجب خون آمدن شود حرام است ولى كفاره ندارد و اگر موجب خون آمدن نشود و يا كندن دندان ضرورت داشته باشد، مانعى ندارد.آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: جمعى از فقها نظرشان اين است كه كندن دندان هرچند خون در نيايد، از محرمات احرام است و كفاره‌اش را يك گوسفند دانسته‌اند، ولى دليلش تأمل دارد و بعيد نيست اين عمل جايز باشد.آية الله خامنه‌اى: احتياط‍‌ واجب آن است كه از كشيدن دندان - اگر موجب بيرون آمدن خون مى‌شود - جز در موارد ضرورت و نياز خوددارى كند.آية الله زنجانى: در صورتى كه خون بيايد كشيدن دندان بر محرم حرام است و كشيدن دندان شخص ديگر بر محرم جايز است مگر باعث نجس شدن بدن يا لباس او شود و در هر حال كفاره ندارد.آية الله سبحانى: كندن دندان در حال اختيار براى محرم حرام است هرچند خون نيايد و در صورت ضرورت مانعى ندارد، ولى اگر خون بيايد بايد كفاره بدهد و محرم مى‌تواند دندان ديگرى را بكشد هرچند او نيز محرم باشد و اگر خون آمد صاحب دندان بايد كفاره بدهد.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: بر محرم حرام است كه دندان خود را بكند هرچند خون نيايد.آية الله مكارم: اين احتياط‍‌ و احتياط‍‌ بعد مستحب است.