(1)) . آية الله تبريزى: كفاره روغن‌مالى در صورتى كه از روى علم و عمد باشد، يك گوسفند است، چه در روغن بوى خوش باشد يا نباشد و اگر از روى نادانى باشد، كفاره‌اش اطعام يك فقير است بنا بر احتياط‍‌ در هر دو مورد.آية الله خامنه‌اى: به ذيل مسئله بعد مراجعه شود.آية الله خويى: كفاره روغن‌مالى در صورتى كه از روى علم و عمد باشد، يك گوسفند است و اگر از روى نادانى باشد، كفاره‌اش اطعام يك فقير است بنا بر احتياط‍‌ در هر دو مورد.آية الله زنجانى: كفاره ماليدن روغن در صورتى كه از روى علم و عمد باشد يك گوسفند است؛ و اگر از روى نادانى باشد غذا دادن يك فقير است، و فرقى بين روغن خوشبو و غير آن و حالت اختيار و اضطرار نيست. و كفاره خوردن روغنى كه در آن زعفران و مانند آن باشد يك گوسفند است.آية الله سبحانى: احتياط‍‌ مستحب يك گوسفند است.آية الله مكارم: احتياطاً يك گوسفند است.آية الله نورى: كفاره ماليدن روغن به بدن، يك گوسفند است، اگرچه از روى اضطرار باشد.

(2)) . آية الله بهجت، آية الله تبريزى: كفاره‌اش يك گوسفند است حتى در صورت ضرورت، على الأحوط‍‌.آية الله خامنه‌اى: بنا بر احتياط‍‌، كفاره ماليدن روغن خوشبو به بدن، يك گوسفند است، و در مورد روغن‌هاى غير خوشبو، سير كردن يك فقير است، اگرچه بعيد نيست در هر دو مورد واجب نباشد.آية الله زنجانى: به ذيل مسئله قبل مراجعه شود.آية الله سيستانى: اگر مُحرم با علم و آگاهى و از روى عمد، بدن خود را با روغن خوشبو روغن‌مالى نمايد، بنا بر احتياط‍‌ بايد يك گوسفند كفاره بدهد، هرچند از روى اضطرار باشد و اگر بدون علم و آگاهى اين كار را كرده باشد، بنا بر احتياط‍‌ كفاره آن اطعام يك فقير است.آية الله فاضل: اگر در روغن بوى خوش باشد كفاره خوردن آن بنا بر اقوى يك گوسفند است و در غير مصرف خوردن هم احتياطاً كفاره را بدهد و در حال اضطرار كفاره ثابت نيست.

(3)) . آية الله سيستانى: بلكه حتى جزئى از يك مو.