(1)) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: صيدى را كه محرم ذبح كرده بر محرم و محل حرام است.آية الله سبحانى: به ذيل مسئله قبلى مراجعه شود.آية الله سيستانى: اگر محرم در بيرون حرم صيد را با شكار كردن يا پس از آن كشته باشد، بنا بر احتياط‍‌ خوردن آن گوشت بر مُحلّ‌ نيز حرام است و همچنين حرام است بر مُحل صيدى كه آن را محل يا محرم در حرم شكار يا ذبح كرده باشد.آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: اگر محرم صيدى را شكار كند و يا آن را ذبح كند ميته خواهد بود، پس بر محرم و غير محرم حرام است خوردن آن، بلكه نماز خواندن در پوست آن نيز جايز نيست.آية الله فاضل: اگر محرمى صيد را ذبح كند، از نظر خوردن در حكم ميته خواهد بود، در صورتى كه ذبح يعنى بريدن رگ‌هاى چهارگانه، به دست محرم باشد اما چنانچه با پرتاب تير صيد كرده باشد، به احتياط‍‌ واجب در حكم ميته است. بدون فرق بين آنكه محرم از آن استفاده نمايد يا مُحل.

(2)) . آيات عظام تبريزى، سيستانى، گلپايگانى: حيوان دريايى آن است كه فقط‍‌ در آب زندگى كند.آية الله زنجانى، آية الله نورى: و در آن هم زندگى كند.آية الله سبحانى: مقصود از آن حيوانى است كه زير آب زندگى مى‌كند بنابراين پرندگان دريايى كه گاهى در آب و گاهى در خشكى زندگى مى‌كنند از گروه حيوانات دريايى به شمار نمى‌آيند.آية الله فاضل: زندگى او در دريا باشد به نظر عرف.آية الله مكارم: و زندگى در دريا كند بنا بر احتياط‍‌ واجب.

(3)) . آية الله سبحانى: پرندگان وحشى.

(4)) . آية الله سبحانى: محرم نبايد به قصد كشتن پا روى ملخ بگذارد و در راه رفتن مواظب باشد حتى الامكان پا روى آنها نگذارد مگر اينكه (به واسطه‌ى زياد بودن ملخ در سطح شهر) اين كار موجب اختلال در حركت شود و حرجى گردد، در اين صورت كفاره ندارد ولى اگر بى‌مبالاتى و سهل‌انگارى نمود براى كشتن به تعداد انگشتان دست مقدارى آرد گندم و اگر زياد بود يك گوسفند كفاره بدهد.