(1)) . آيات عظام تبريزى، خويى، زنجانى، سيستانى: مانعى ندارد.آية الله سبحانى: نيت عمدى اشكال دارد.

(2)) . آية الله بهجت: به مسئله 290 مراجعه شود.آية الله تبريزى، آية الله خويى: اگر در احرام عمره بوده، صحت عمل او خالى از اشكال نيست و بايد احتياط‍‌ كند.آية الله زنجانى: اگر خيال مى‌كرده تلبيه را صحيح مى‌گويد در عمره تمتع مطابق ذيل مسئله 263 و در حج تمتع به حواشى مسئله 947 تا 949 عمل كند.آية الله سبحانى: اگر كسى تلبيه را غلط‍‌ بگويد و محرم شود و اعمال عمره را انجام دهد، چنانچه از روى عمد باشد عمره او باطل است و در صورت فراموشى يا ندانستن مسئله احتياطاً عمره را دوباره انجام دهد و اگر در احرام حج است چنانچه در اثنا متوجه شود آن را صحيح بگويد و چنانچه در پايان عمل ملتفت شود بعيد نيست كه عمل او صحيح باشد.آية الله سيستانى: اگر به مقدار تمكن تلبيه را گفته است و غلط‍‌ بودن آن به حدى نبوده است كه صدق تلبيه نكند، چيزى بر او نيست. در غير اين صورت، اگر در احرام عمره باشد بنا بر احتياط‍‌ واجب عمل باطل است و اگر در احرام حج باشد صحيح است.آية الله فاضل: با توجه به اينكه عالم به حكم بوده، اگر نسبت به موضوع جاهل بوده؛ يعنى نمى‌دانسته تلبيه را غلط‍‌ مى‌گويد، حكم ترك احرام از روى جهل و سهو را دارد كه حكم آن در مسئله 290 گذشت.