(1)) . آية الله بهجت: محل تأمّل است.آية الله تبريزى، آية الله خويى: صحت عمل خالى از اشكال نيست.آية الله زنجانى: اگر در عمره تمتع باشد بايد احتياطاً حج تمتع نيز به جا آورد و براى حج واجب به اين عمل اكتفا نكند و اگر در حج تمتع باشد مطابق مسئله 947 تا 949 و حواشى آن عمل كند.آية الله سيستانى: اگر در عمره باشد صحت عمل مورد اشكال است.آية الله فاضل: اگر بعد از اعمال حج يادش آمد حج او صحيح است. ولى اگر بعد از عمره تمتع يا عمره مفرده يادش آمد عمره باطل است، و در عمره تمتع اگر فرصت دارد و امكان جبران دارد بايد به ميقات ولو به ادنى الحل برگردد و جبران كند و اگر امكان جبران نبود حج افراد انجام دهد، و در اين صورت كفايت از حجة الاسلام مى‌كند.آية الله مكارم: اگر بعد از اتمام حج يا عمره يادش بيايد، عمل او صحيح است.

(2)) . آية الله تبريزى، آية الله خويى: در هر دو صورت اگر داخل در عمل مترتب مثل طواف عمره تمتع يا وقوف به عرفات شده، حكم به صحت مى‌شود و در غير اين صورت بايد اعاده نمايد.آية الله زنجانى: اگر احتمال مى‌دهد هنگام احرام، متوجه وظيفه خود بوده بنا بگذارد كه مطابق وظيفه خود نيت كرده است، و همچنين است حكم احرام حج تمتع.

(3)) . آية الله خويى: كسى كه مى‌خواهد از راه مدينه به حج برود، بهتر است گفتن تلبيه را تا رسيدن به بيداء (جايى كه يك ميل با ذوالحليفه به طرف مكه فاصله دارد) تأخير بيندازد و در آنجا تلبيه بگويد و كسى كه از راه ديگر به حج مى‌رود تلبيه را پس از قدرى راه رفتن بگويد.