480براى اسكان زائران اختصاص يافت و لذا ساختمان سازى در آنجا ممنوع اعلام شد و به عنوان استراحتگاه زائران وقف گرديد.
وجه تسميه
«إناخه» در لغت، به معناى خوابانيدن شتر و «مُناخ» به معناى استراحتگاه اشتران است. 1 از اين‌رهگذر، پس از انتخاب اين منطقه به عنوان استراحتگاه اشتران، به آنجا «مناخه» گفتند.
در اوايل، اين واژه تنها در مورد ميدان مناخه به كار مى‌رفت، ولى بعدها تعميم يافت و به كلّ سرزمينى كه در جهت غربى بيرون سور قرار دارد «مناخه» گفته شد.
اكنون مناخه بسيار گسترش يافته و براى خود كشورى شده‌است، تا جايى كه در آن نماز جمعه اقامه مى‌شود.
كوه‌ها و كوهپايه‌هاى مدينه
به‌طورى كه در فصل‌هاى بعدى توضيح داده مى‌شود، مدينه منوّره دو كوه مهم به نام‌هاى: «اُحُد» و «عيْر» دارد 2 و چهار دشت به نام‌هاى: «قنات»، «بطحان»، «عقيق اكبر» و «عقيق اصغر».
در مواقعى كه باران تند مى‌بارد، سيل‌هايى در اطراف مدينه به راه مى‌افتد؛ به ترتيب از وادى‌هاى: بنى سليم، حَرّه، غابه و سپس أضم عبور كرده، به سوى چاه‌هاى: عثمان و عروه سرازير مى‌شود. 3
نواحى مدينه
در پيرامون شهر مقدس مدينه، ناحيه‌هايى است با نام‌هاى: كَوْر، تيما، دومةالجندل، فرع، ذوالرّمه، وادى القرى، ينبع، سيّاله، رهاط، اكحل، مدين، فدك، 4 خيبر، روستاهاى عُرَينه و دهها ناحيه ديگر، كه اسامى آنها معروف و مشهور است.