83محبت و احترام عبدالله بن موسى(ع) به امام جواد(ع)، حكايت از معرفت او به امام(ع) زمان خود دارد. 1 هنگامى كه امام رضا(ع) وفات يافت، تعدادى از شيعيان، به مدينه آمدند تا فرزند و جانشين او، امام جواد(ع) را زيارت كنند. آنگاه عموى آن امام (عبدالله بن موسى(ع)) كه پيرمردى كهنسال و خردمندى بود، در حالىكه لباس خشنى به تن داشت و ميان پيشانىاش بر اثر سجدههاى زياد و طولانى، پينه بسته بود، بر آنان وارد شد. سپس امام جواد(ع) كه كودكى نُه ساله بود، به مجلس وارد شد و عبدالله هم به احترام امام(ع) از جاى برخاست. او را در آغوش كشيد و ميان پيشانى او را بوسيد. مجلس نيز پيرامون گفتوگوى شيعيان با امام جواد(ع)، ادامه يافت. 2
مرحوم مامقانى پس از ذكر اين روايت، قائل به عدالت عبدالله شده است. 3 سيد جعفر اعرجى از او به سيدى جليلالقدر و مقدم بر ساير سادات، ياد مىكند. 4 ابنطباطبا، او را ساكن نصبين كوفه مىداند. 5 از اينرو، قبرى به او، در عراق، در منطقه «خرّم غماس»، مشهور است. 6 سن او را هنگامى كه در مدينه بود، نود سال نوشتهاند. 7
ضامن بن شدقم، وى را مكنا به «ابوجعفر» 8 مىداند. به نقل بيشتر علماى انساب، عبدالله داراى سه دختر و پنج پسر، به اسامى زينب، فاطمه، رقيه، احمد، محمد، حسين، حسن و موسى بوده است. 9 «ابوطالب مروزى»، تعداد پسران وى را شش تن مىداند. اما