225
نسب شريف
نسب شريف ابراهيم سمين، با هشت واسطه، به اين صورت، به امام هفتم(ع) مى‌رسد: «سيد ابراهيم سمين بن تاج‌الدين بن عزالدين بن عبدالرحيم بن قاسم بن ابراهيم بن حسين القطعي بن موسى ابي سبحة بن ابراهيم المرتضى بن امام موسى كاظم(ع)».
وى، سيدى جليل‌القدر و شريف بود كه به سبب چاقى بدنش، به سمين ملقب شد. 1 وى در آخر خلافت عباسيان، از دنيا رفت و به دستور خليفه، بر قبرش، آرامگاهى ساخته شد. با وى نيز فرزندش، خليل كه مادرش، آمنه، دختر امير يعقوب خان، امير منطقه نكه‌بار بود، دفن شد. سيد ابراهيم از اين بانو، صاحب سه فرزند، به اسامى خليل، محمود و فاطمه شد. 2 سلسله نسب اين خاندان، در كتاب «المشجر الوافى» به تفصيل، ذكر شده است. 3
«موسى زنجانى» در كتاب «مشاهير علماى زنجان»، ضمن اشاره به نسب شريف سيد ابراهيم، مى‌نويسد:
براى او، كرامات و حكاياتى است كه در كتاب‌ها نوشته شده و از جمله آنها، اتفاقى است كه بين او و خليفه زمانش، روى داد و آن در كتاب سراج الطريق، از تأليفات ابويوسف سيد حسن بن هداية الله پير خضرايى، آمده است. 4
فرزندان و نوادگان
همان‌گونه كه اشاره شد، سيد ابراهيم سمين، صاحب سه فرزند بود. اما تداوم نسل او، تنها از سيد خليل است كه كنار وى، مدفون مى‌باشد. از سيد خليل، طوائف متعددى در زنجان، گيلان، عراق، طوز خرماتو، منطقه تسعين كركوك و قره‌تپه، به وجود آمده‌اند. 5