201زبير پس از كنارهگيرى از جنگ، به دست «عمرو بن جرموز»، در وادى السباع 1 يا وادى سفوان، نزديكى بصره، در سن 64 سالگى، كشته شد. 2 امام على(ع) پس از آگاهى يافتن از قتل زبير، در سوگ او گريست و با يادآورى خدمات زبير به پيامبر اسلام(ص)، قاتلش را به دوزخ مژده داد. 3 احتمالاً اين وعده، با توجه به توبه زبير، پيش از مرگش بود. فرزندان زبير را بيشتر از يازده پسر و نُه دختر، ذكر كردهاند. 4
زندگىنامه عتبه: «عتبة بن غزوان بن جابر» و به قولى «عتبة بن غزوان بن حارث بن جابر»، از قبيله بنىمازن 5، همپيمان بنىنوفل بن عبدمناف بن قصى، و كنيهاش ابوعبدالله و به قولى ابوغزوان، بوده است. 6 گفتهاند هفتمين نفرى بود كه به پيامبر اسلام(ص)، ايمان آورد. او از مسلمانان مهاجر به حبشه بود. اما به مكه بازگشت و پس از هجرت پيامبر(ص) به مدينه منوره، عتبه نيز به همراه مقداد، به مدينه مهاجرت كرد. در زمان هجرت، چهل سال سن داشت. او در جنگ بدر و ساير غزوههاى پيامبر اسلام(ص)، شركت كرد. 7 وى را در شمار تيراندازان اصحاب پيامبر(ص)، ذكر كردهاند. 8
عتبة بن غزوان پس از وفات پيامبر(ص)، در فتوحات اسلامى شركت كرد و شهر ابُلّه (نزديك بصره امروزى) را فتح كرد. او سنگ بناى شهر بصره اسلامى را گذاشت و حدود آن را مشخص كرد و خود در اين شهر، سكونت نمود. همچنين مسجد اين شهر را براى نخستين بار از نى، ساخت. عمر نيز وى را والى بصره كرد. 9