185بودند 1، او را پيشواى گمراهان و جولاندهنده در فتنهها خواند و به همكارى با ابوتراب (على(ع))، ابنزبير و ابنجارود، متهم كرد و سوگند خورد كه او را به سختى بكشد. اما خليفه وقت، عبدالملك، در پى شكايت انس به وى، با دلجويى از انس، در نامهاى به حجاج، با يادآورى سالهاى خدمت وى به پيامبر(ص)، حجاج را مجبور كرد پياده به خانه انس رفته، از او عذرخواهى كند و رضايتنامه كتبى بگيرد. از آن پس، انس از حجاج، آزارى نديد. 2
روايتهاى فراوانى، به نقل از انس، درباره مناقب اهلبيت(عليهم السلام) يافت مىشود؛ از جمله حديث متواتر مرغ بريان (طير مَشْوى) كه در كتابهاى شيعى و سنى، گزارش شده است. انس نقل مىكند هنگامى كه براى پيامبر(ص) ،مرغ بريانى هديه آوردند، ايشان(ص) از خدا خواست تا محبوبترين خلقش را نزد او بفرستد تا در خوردن آن، با ايشان همراه شود. ولى با وجودى كه در اين هنگام، على بن ابىطالب(ع) به در خانه پيامبر(ص) آمد، انس ايشان را سه بار از در خانه برگرداند؛ زيرا مىخواست اين افتخار، نصيب يكى از انصار شود. اما بار سوم، پيامبر(ص) به انس فرمان داد تا حضرت على(ع) را به داخل خانه بخواند و به انس فرمود: «تو نخستين كسى نيستى كه قومت را دوست دارى». 3
بنابر منابع شيعه و سنى، انس روايت كرده است كه تا شش ماه، در پى نزول آيه تطهير، هنگامى كه پيامبر(ص) براى نماز صبح از برابر خانه فاطمه(عليها السلام) مىگذشت، اهل خانه را با عنوان «اهلبيت» به نماز فرامىخواند و آن آيه را تلاوت مىكرد. 4 براساس رواياتى از امام صادق(ع) و امام باقر(ع)، انس از كسانى است كه به پيامبر(ص)، نسبت دروغ دادهاند. 5 بر پايه برخى گزارشها، ابوحنيفه نيز احاديث انس را معتبر