177به گفته ابننديم، على بن يقطين در سال 124ه .ق، در كوفه به دنيا آمد. 1 در منابع تاريخ اسلام، نام وى نخستين بار در دوران مهدى عباسى، به چشم مىخورد و به گفته طبرى، مهدى او را به رياست ديوان «زمام الازِمّه» كه مسئوليت اين ديوان، بازرسى و رسيدگى بر دواير دولتى بود، گماشت. 2
شيخ طوسى در رجال خود، على ابن يقطين را در شمار ياران امام موسى كاظم(ع) ذكر كرده است. 3 كشى نيز روايات متعددى از امام هفتم(ع) درباره على آورده كه در آنها، به نيكى از وى ياد شده است و امام، بارها او را به بهشت وعده داده و برايش طلب رحمت كرده است. همچنين به او سفارش كرد كه به همكيشان خود، يارى كند. على بن يقطين نيز به امام وعده كمك به شيعه را داد و حتى مخفيانه، اموالى را براى امام(ع) مىفرستاد. 4 كلينى نقل مىكند كه وى، ماليات را آشكارا از شيعيان مىگرفت و پنهانى به آنها برمىگرداند. 5
على بن يقطين از همكارى با خلفا، ناراحت بود و امام او را دلدارى مىداد و به او مىفرمود: «خداوند، كنار ظالمان، خوبانى دارد تا از اوليايش، دفع شر كنند و تو اينگونهاى». 6شيخ مفيد، دو خبر درباره علم غيب امام كاظم(ع) و نجات على بن يقطين از توطئه خبرچينان هارون آورده است كه يكى به وضو گرفتن وى به روش اهلسنت و ديگرى، به لباس اهدايى هارون مربوط است. 7
افزونبر على بن يقطين، دو تن از برادران وى، خزيمه و يعقوب، از فرزندان يقطين