375و برايش نذر مىكنند. 1
گويا اين ديدگاه، سابقه طولانى دارد و در گفتار علماى انساب و مورخان نيز نقل قولهايى پيدا مىشود؛ از جمله سيد جعفر بحرالعلوم، نوشته است:
در بغداد، دو قبر مذموم وجود دارد: يكى متعلق به على بن اسماعيل بن صادق(ع) است كه نزد اهالى بغداد، به سيد سلطان على، مشهور است و ديگرى برادرش، محمد بن اسماعيل، جد فاطميان است كه به فضل، شهرت دارد. 2
علامه حرز الدين، ضمن معرفى اين قبر در محله سلطان على بغداد، مىنويسد:
مىگويم سيد سلطان على و برادرش محمد فضل، از جمله كسانى بودند كه شيعيان در گذشته و حال، از آنها اعراض مىكردند؛ به علت مجالست آنها با هارون الرشيد و اذيت و سعايت امام موسى كاظم(ع) نزد هارون. 3
«سيد عبدالرزاق كمونه»، ضمن انتساب اين قبر به على بن اسماعيل، داستان سعايت على از امام كاظم(ع) را نزد هارون مىنويسد. 4 سيد حسين ابوسعيد موسوى، قبر موجود در خيابان رشيد در رصافه بغداد را كه به سيد سلطان على مشهور است، براى على بن اسماعيل مىداند و مىنويسد: «اين قبر، نزد اهالى بغداد، غير معتبر است؛ زيرا على بن اسماعيل، بهسبب سعايت عمويش نزد هارون، باعث قتلش شده است». 5
شيخ مفيد در ارشاد مىنويسد كه وى با سعايتش، باعث مرگ امام موسى كاظم(ع) شد. سپس داستانش را ذكر مىكند. 6 مادر على بن اسماعيل، زنى از بنىمخزوم بود. ازاينرو، او را على بن مخزوميه مىخواندند. 7