364مانند سلار بن عبدالعزيز ديلمى (متوفاى 463ه .ق)، سيد مرتضى (متوفاى 436ه .ق)، شيخ طوسى (متوفاى 460ه .ق) و ابوالحسن بن شاذان قمى، تحصيلات خود را ادامه داد. 1
منتجبالدين رازى در فهرست خود، از كراجكى با عنوان فقيه اصحاب، ياد كرده و نوشته است كه او در محضر سيد مرتضى و شيخ طوسى، قرائت كرده است. 2 به گفته مورخ شيعه، ابن ابىطى، كراجكى از محضر ابوالصلاح حلبى، بهره برده و با شاعر شيعه، عينزربى ديدار نموده و در تاريخ دوم ربيعالآخر سال 449ه .ق، از دنيا رفته است. 3 صفدى نيز تاريخ و محل وفات وى را ربيعالآخر سال 449ه .ق، در شهر صور (در ساحل لبنان)، تعيين كرده است. 4
كراجكى بيشتر عمر خود را به مسافرت گذراند و از آثار وى برمىآيد كه او در شهرهايى، همچون قاهره، حلب، دمشق، رمله و طرابلس حضور يافته و در آنجا به سماع و نقل حديث، پرداخته است. كراجكى در بسيارى از شاخههاى علوم روزگار خود تأليفاتى داشته و فهرستى از اين تأليفات در رسالهاى خطى، گردآورى شده است. او تعدادى از تأليفات خود را براى چند تن از امرا و دولتمردان شيعه در شام و مصر، از جمله امير ناصرالدوله حسن بن حسين بن حمدان (امارت دمشق: 433-440ه .ق)، از نسل حمدانيان حلب و موصل، نوشته است. البته امروزه بيشتر آثار وى از بين رفته و تنها برخى از اين آثار، از جمله كنزالفوائد، باقى مانده است. 5
عناوين تعدادى از تأليفات و رسائل كراجكى عبارتاند از: كنز الفوائد (مشهورترين اثر وى و تاكنون چند بار منتشر شده است)، دامِغَة النّصاري (در رد ابوالهيثم نصرانى)،