302يعنى ابراهيم اكبر و ابراهيم اصغر، ياد شده است. ¹

شيخ مفيد، ابراهيم بن موسى(ع) را با صفات سخى، شجاع و كريم، ستوده است. ² ابونصر بخارى نيز از او با عنوان «يكى از امامان زيديه»، ياد كرده است. ³ به اجماع منابع تاريخى، او در يمن، خروج كرد و مردم را به خود، فراخواند. به نوشته شيخ مفيد، در ايام مأمون، محمد بن محمد بن زيد بن امام زين العابدين(ع) كه ابوالسرايا در كوفه با او بيعت كرد، او را به امارت يمن، منصوب كرد. از اين‌رو به يمن رفت و مدتى در آنجا اقامت نمود و پس از وقايعى كه براى ابوالسرايا اتفاق افتاد، براى او، از مأمون امان گرفتند. ⁴

به گفته صاحب الشجرة المباركة، او در يمن، خروج نمود و مردم را به محمد ابن ابراهيم طباطبا، دعوت كرد. اما بعد از آن، مردم را به خود فراخواند و در سال 202ه .ق، كه مأمون در خراسان بود، با مردم حج گزارد. مأمون، حموية بن على را به سوى او فرستاد. ابراهيم، شكست خورد و به عراق رفت. مأمون به او امان داد تا اينكه در بغداد درگذشت. ⁵

ابن اثير نيز در اين باره مى‌نويسد: ⁶

في هذه السنة [200] ظهر ابراهيم بن موسى بن جعفر بن محمد وكان بمكة فلما بلغه خبر ابي السرايا وما كان منه سار الى اليمن وبها اسحاق بن موسى بن عيسى بن موسى بن محمد بن على بن عبدالله بن عباس عاملاً للمأمون فلما بلغه قرب ابراهيم من صنعاء سار منها نحو مكة فأتى المشاش فعسكر بها واجتمع بها اليه جماعة من اهل