276مدفون در اين بقعه، سيد شرفالدين احمد مكنا به ابوهاشم، از سادات جليلالقدر موسوى و از نوادگان امام موسى كاظم(ع) است كه به سال 745ه .ق، وفات يافته است. نسب شريفش با پانزده واسطه، به ترتيب زير، به امام هفتم مىرسد: سيد ابوهاشم احمد بن ابوجعفر محمد تاجالدين بن احمد بن محمد ابن محمد بن ابوجعفر احمد بن ابوالفائز محمد بن محمد بن على الغريق بن ابوجعفر محمد الخيرالعمال بن على المجدور بن احمد بن محمد حائرى بن ابراهيم مجاب بن امام موسى كاظم(ع). 1
برخى معتقدند كه شخص مدفون در اين بقعه، جد سيد احمد ابوهاشم، يعنى سيد ابوجعفر احمد بن محمد ابىالفائز است كه نامش در برخى از منابع، محمد ذكر شده است. در اين صورت، او ناظر بر منطقه رأسالعين بوده و صاحب هفت فرزند معقب به اين اسامى است: ابوجعفر محمد نجمالدين، عقيل، على، كاظم، منصور، سلطان و عباس.
(تصوير شماره 187 و 188)
او جد سادات آل طعمه، آل نصرالله، آل جلوخان، آل تاجر، آل قفطوان، آل عوج و ديگران مىباشد. 2 ثامر عبدالحسن عامرى همين ديدگاه را بيان داشته و سيد ابوجعفر احمد بن محمد ابىالفائز را مكنا به ابوطراس و ابوطراز و ملقب به شمسالدين، مىداند و مىنويسد: «ناظر شفاثا كريماً موصوفاً بالأفضال والجود». 3
علامه شيخ محمد حرزالدين، دربارهاش مىنويسد:
ابن ابىفائز، از سادات حائر حسينى كربلاست. او از شخصيتهاى بارز و مورد عنايت نزد حكومت در عراق بود و كسى است كه رشيدالدين طبيب وزير سلطان الجايتو خدابنده (متوفاى 719ه .ق)، او را به حله فراخواند و از او خواست كه نقيبالممالك، سيد تاجالدين محمد آوى افطسى و دو پسرش حسين و على را بعد از آنكه به آنان