267نجاشى مىگويد: ايوب بن نوح، افزون بر اينكه از ياران امامان(عليهم السلام) بود، سمت وكالت و مسئوليت امور مالى و اخذ وجوهات شرعيه شيعيان را نيز از ناحيه امام هادى(ع) و امام عسكرى(ع) عهدهدار بود 1 و پذيرش اين مسئوليت خطير، نشان از جايگاه و منزلت بالاى ايوب بن نوح دارد.
ايوب بن نوح، از ابن ابىعمير، عبدالله بن سنان، عبدالله بن مسكان، حريز بن عبدالله، حسن بن على الوشّاء، حسن بن محبوب، حسين بن عثمان، صفوان بن يحيى، على بن نعمان رازى و محمد بن سنان، روايت كرده است. از وى نيز، محمد ابن على بن محبوب قمى، احمد بن محمد بن خالد برقى قمى، سعد بن عبدالله قمى، عبدالله بن جعفر حميرى، محمد بن عبدالله بن جعفر حميرى، حسن بن على ابن فضّال، محمد بن حسن صفار قمى، ابان بن عثمان و على بن مهزيار اهوازى، روايت كردهاند. 2
او در امانتدارى، سرآمد روزگار بود و از اينرو، به عنوان وكيل دو تن از امامان، يعنى امام هادى(ع) و امام عسكرى(ع)، در گرفتن وجوهات شرعى، معرفى شده است؛ چنانكه گفتهاند: «كان وكيلاً لأبيالحسن(ع) و ابيمحمد(ع) عظيم المنزلة عندهما مأموناً». درباره تقوا و ورع و عبادتش نيز گفتهاند: «كان شديد الورع» و «كانَ كَثير العبادة».
همچنين او را از چهرههاى صالح و بندگان شايسته حق تعالى شمرده و دربارهاش گفتهاند: «كان من عباد الله الصالحين». 3
به گفته شيخ طوسى، ايوب ابن نوح، كتاب و روايات و مسائلى را به روايت از امام حسن عسكرى(ع)، از خود باقى گذاشته است. 4 با بررسى اجمالى رواياتى كه در منابع شيعه از ايوب بن نوح روايت شده است، مشخص مىشود كه جهتگيرى و گرايش