245زمانى كه امام على(ع) به كربلا رسيد، در آن توقف نمود. به ايشان گفتند: «اينجا كربلاست». امام فرمود: «ذات كرب و بلاء». سپس با دست خود به نقطه‌اى اشاره كرد و گفت: «ها هنا موضع رحالهم ومُناخ ركابهم». سپس به نقطه ديگرى اشاره كرد و فرمود: «ها هنا مهراق دمائهم». ¹

او همچنين از هرثمة بن سليم روايت كرده است كه در مسير جنگ صفين، با اميرمؤمنان(ع) به كربلا رسيديم. پس از آنكه به امامت ايشان نماز خوانديم، امام(ع) خاك كربلا را بوييد و گفت: «واهاً لك ايتها التربة، ليحشرنّ منك قومٌ يدخلون الجنّة بغير حساب». ²

شيخ صدوق نيز در امالى خود، روايت مفصلى را از ابن‌عباس نقل كرده است كه براساس آن، زمانى كه آنها در مسير جنگ صفين به همراهى امام على(ع) به منطقه نينوا رسيدند، امام(ع) رؤياى خود را درباره شهادت امام حسين(ع) در كربلا، براى ابن عباس شرح داد و بسيار گريست. ³ شبيه اين روايات، در تعداد ديگرى از منابع شيعه، از جمله ارشاد شيخ مفيد ⁴ و الهدايه حسين بن حمدان خصيبى ⁵نيز نقل شده است.

سلمان آل‌طعمه اشاره كرده است كه در بازار سرّاجين (به موازات خيابان على‌اكبر)، مقامى منسوب به امام على(ع) وجود داشته است كه محل توقف و نماز خواندن ايشان همراه با لشكر خود، در مسير بازگشت از يكى از جنگ‌هايشان، به شمار آمده است. ⁶عامر الكربلائى نيز به وجود اين مقام، اشاره كرده است. ⁷اما نگارنده اين سطور، از وضعيت فعلى اين مقام، اطلاعى به دست نياورد.