218به خاك سپرده شد. 1
- نجيبالدين محمد بن جعفر حلى (565-645ه .ق)، از علماى شيعه.
- فخرالدين على بن محمد حائرى حلى مدنى (متوفاى 702ه .ق)، از علماى شيعه.
- عزالدين حسين بن مساعد حائرى (متوفاى 910ه .ق)، عالم و شاعر شيعه.
- احمد اول نظامشاهى (حكومت: 896-914ه .ق)، از پادشاهان سلسله شيعه مذهب نظامشاهيان هند.
- طاهر شاه دكنى (متوفاى 956ه .ق)، از ائمه اسماعيليه. 2
- برهان اول نظامشاهى (حكومت: 914-961ه .ق) فرزند احمد اول نظامشاهى، از پادشاهان سلسله شيعه مذهب نظامشاهيان هند.
- ميرانشاه (حكومت: 973-988ه .ق) فرزند حسين بن برهان بن احمد، پنجمين پادشاه سلسله نظامشاهيان هند.
- فضلى بن فضولى بغدادى (متوفاى حدود 988ه .ق) كه مانند پدرش، شاعرى صوفىمسلك بود و به سه زبان عربى، فارسى و تركى، شعر مىگفت.
- شاه محمد خدابنده حكومت: 985-996ه .ق فرزند شاه طهماسب و چهارمين پادشاه صفوى در ايران.
- كلامى كربلايى، مشهور به «جهان دده» (قرن دهم هجرى)، شاعر و صوفى بكتاشى ساكن كربلا.
- بدرالدين حسين بن حسن بن على بن شدقم حسينى (متوفاى نيمه اول قرن يازدهم هجرى)، از علماى انساب و رجال.
- ملاعبدالله بن حسين شوشترى (متوفاى 1021ه .ق)، از علماى زاهد و عارف و از اساتيد علامه مجلسى.