211«شبراوى» مىگويد: «اميرمؤمنان على بن ابىطالب(ع) او را غسل داد و شبانه در بقيع دفن كرد». 1در مناقب آمده است كه آن بانو در شب يكشنبه سيزدهم ربيعالثانى سال يازدهم هجرى قمرى وفات كرد و قبر او در بقيع است. اما برخى گفتهاند در خانهاش دفن شده است و برخى ديگر، مزار او را بين قبر و منبر پيامبر(ص) مىدانند. 2
در كشف الغمه آمده است: «آن حضرت شامگاهان از دنيا رفت. سپس او را شبانه غسل دادند و كفن و حنوط نمودند و پس از اقامه نماز، در بقيع به خاك سپردند». اربلى نويسنده كشف الغمه مىگويد: «مشهور ميان مردم و مؤلفان تاريخ و سيره آن است كه ايشان در بقيع دفن شده است». 3
ابنكثير مىگويد:
فاطمه(عليها السلام) پس از پيامبر(ص) شش ماه زنده ماند و شبانه دفن شد. گفته مىشود پس از وفات رسول خدا(ص) تا وقتى زنده بود، هيچگاه نخنديد و از غم دورى آن حضرت و شوق ديدار او [همچون شمع] آب شد... و در بقيع دفن گرديد. 4
در «عيون المعجزات» آمده است:
فاطمه(عليها السلام) هجده سال و دو ماه عمر كرد و پس از پيامبر(ص)، 75 روز زنده بود و برخى گفتهاند چهل روز. اميرمؤمنان(ع) او را غسل داد و كفن كرد و شبانه، بدون اطلاع مردم، به همراه حسنين(عليهم السلام) پيكر مطهر او را به بقيع برد و نماز گزارد و دفن نمود. پس از آن، چهل قبر ديگر درست كرد تا مردم قبر او را پيدا نكنند. فردا صبح، مردم مدينه يكديگر را ملامت كردند و گفتند: «از پيامبر