201 احمد بن يوسف قرمانى (متوفاى 1019 ه .ق)

وى مى‌گويد: «جعفر بن محمد(ع) از بين برادرانش، جانشين و وصى پدرش گرديد. او در حديث، سرآمد همگان بود و علومى از او نقل شده كه از ديگران نقل نشده است». ¹

مناوى (متوفاى 1031 ه .ق)

وى مى‌گويد: «او كرامات زيادى داشته و مكاشفات وى مشهور است...». ²

شهاب الدين خفاجى (متوفاى 1069 ه .ق)

وى مى‌گويد: «... همگان بر امامت، بزرگوارى و سرورى او اتفاق‌نظر دارند». ³

ابن عماد حنبلى (متوفاى 1089 ه .ق)

وى مى‌گويد:

اباعبدالله جعفر صادق(ع)، امام و سلاله نبوت و سيد بنى‌هاشم در زمان خويش بود. او 68 سال و چند ماه عمر كرد... شاگردش جابر بن حيان كتابى را در هزار صفحه تأليف كرد كه مشتمل بر پانصد رساله از او بود. ⁴

شبراوى (متوفاى 1172 ه .ق)

وى مى‌گويد:

امام ششم، جعفر صادق(ع)، داراى مناقب بسيار و فضايلى مشهور است. علماى بسيارى از او حديث نقل كرده‌اند... شرافت و فضايل او بر پيشانى روزگاران به‌طور كامل نقش بسته است و نداى عزت و عظمت به واسطه مفاخر و آثار او، معنا يافته است. ⁵