194
شهرستانى(متوفاى 548 ه .ق)
وى مىگويد: «جعفر بن محمد(ع) علمى جوشان در مسائل دينى داشت و به دنيا بسيار بىرغبت بود و پرهيز كامل از خواستههاى نفس داشت و بهطور كامل مؤدب به گفتار حكيمانه بود». 1
سمعانى (متوفاى 562 ه .ق)
وى مىگويد: «جعفر بن محمد(ع) را به علت صداقت در گفتارش صادق گفتهاند». 2
ابن شهراشوب (متوفاى 588 ه .ق)
وى مىگويد:
علومى كه از او نقل شده، از هيچ شخص ديگرى نقل نشده است. عالمان حديث، نام چهار هزار نفر از راويان مورد وثوق را كه با توجه به اختلاف در آراء، از وى نقل حديث كردهاند، جمعآورى نمودهاند. «ابنعقده» در كتاب «الرجال»، از آن راويان نام برده است. 3
ابن جوزى (متوفاى 597 ه .ق)
او مىگويد: «اباعبدالله جعفر بن محمد(ع)... عالم، زاهد و عابد بود». 4
كمال الدين محمد بن طلحه شافعى (متوفاى 652 ه .ق)
وى مىگويد:
جعفر بن محمد(ع) از بزرگان اهل بيت و از سادات آنهاست. او داراى دانش