64«بار خدايا! فرستنده بركتها از جايگاه آن! و نشر دهنده رحمتها از معادن آن، كه در آن بارانهاى متراكم است. بار خدايا! تو بخشنده گناهانى. از تو براى گناهان بزرگمان، طلب بخشش مى كنيم و به تو بازمىگرديم از بزرگى گناهان. خدايا! باران رحمتت را پيوسته بفرست ... آنگاه كه پيامبر خدا(ص) از دعا فارغ شد، آسمان بارانش را نازل كرد؛ به گونهاى كه هر فردى تلاش مىكرد و مىكوشيد: چگونه به منزل بازگردد. پس چارپايان متنعم و زمين سبزه زار شد و مردم شادمان گرديد، همه اينها به بركت وجود پيامبر(ص) بود.»
متقى هندى در كنزالعمال، دعاهاى فراوانى را نقل كرده كه فرد عازم بقيع، بايد آن را بخواند؛ مانند:
«السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَ إِنَّا بِكُمْ لاَحِقُونَ». 1
درود بر شما خانه قوم مؤمن، شما پيش از ما رفتيد و ما به شما ملحق مى شويم.
بسيارى از عالمان و بزرگان اهل سنت؛ مانند احمد بن حنبل در مسند، بخارى در صحيح و نيز مسلم در صحيح خودش، نسائى در مسند و بسيارى ديگر، در جاى خود، از فضيلت و عظمت بقيع سخن گفتهاند و سيره و سنت پيامبر(ص) نسبت به حضور در بقيع را مطرح كردهاند كه به دليل عدم نياز، از ادامه اين بخش از نوشتار دست باز مىداريم.