941. پروردگارا، هركس را كه قصد سوئى به ما دارد بكش و با هركس كه آهنگ نيرنگى با ما دارد، نيرنگ نما.
2. تا ستون همبستگى ما را استوار بينند كه على به فرماندهى و رهبرى ما همّت گماشته است.
3. و او كسى است كه با آگاهى خود از دين، ما را از گزند فتنههايى كه متوجّه ماست، بركنار مىدارد.
وصاياى پيامبر(ص) درباره على(ع)
يكى از اوصافى كه در روايات متعدد و در اشعار رسيده از صدر اسلام براى على(ع) ذكر شده، وصايت آن حضرت است. مىدانيم رسول خدا(ص) وصيتهاى بسيارى به حضرت على(ع) داشت. مهمترين وصيت پيامبر اين بود كه على(ع) جانشين ايشان باشد. اين موضوع نيز در سرودههاى شاعران قرن اول به صورت برجسته منعكس شده است.
خطيب خوارزمى حنفى، نامهاى را ذكر كرده كه معاويه به عمرو بن عاص نوشت و او را در جنگ صفين به يارى خود ترغيب كرده است. عمرو بن عاص در جواب معاويه نوشت: «اما آنچه را به ابىالحسن (على(ع)) برادر و وصى رسول خدا(ص) داير به ستم نمودن آن جناب و رشك بردن او بر عثمان نسبت دادى و صحابه را فاسق ناميدى و چنين پنداشتى كه او آنها را وادار به كشتن عثمان نمود، اين مطلب خلاف است و واقع پنداشتن آن گمراهى است. واى بر تو اى معاويه! آيا ندانستى كه ابوالحسن، جان خود را در راه رسول خدا(ص) بذل كرد و در فراش او خوابيد؟ و او در اسلام و هجرت بر ديگران سبقت دارد و رسول خدا(ص) درباره