85سوگند به خدائى كه مرا به حق مبعوث گردانيد، من كار برادرى تو را تأخير نينداختم مگر به خاطر خودم. تو نسبت به من يا على مانند هارونى نسبت به موسى، جز اينكه بعد از من پيغمبرى نخواهد بود و تو برادر و وارث منى.

على(ع) پرسيد: «يا رسول الله من از شما چه چيز را به ارث مى‌برم؟» پيغمبر فرمود: «آنچه انبياى پيش از من ارث گذاشته‌اند». على(ع) گفت: «انبياى پيش از تو چه ارث نهادند؟» فرمود: «كتاب خدا و سنت پيغمبرشان را. و تو و فاطمه(عليها السلام)، دخترم، در كاخ من در بهشت با من خواهيد بود و تو برادر و رفيق منى». آن‌گاه پيغمبر خدا(ص) اين آيه را خواند: (إِخْوٰاناً عَلىٰ سُرُرٍ مُتَقٰابِلِينَ ). ¹

2. جابر بن عبدالله و سعيد بن مسيب گويند: رسول خدا(ص) ميان اصحابش پيمان برادرى بست، ابوبكر و عمر و على(ع) باقى ماندند. پيغمبر، ابوبكر و عمر را برادر ساخت، اما به على(ع) فرمود:

انتَ أخي و انا اخوكَ فَاِن ناكَرَكَ احدٌ فَقُل انا عبدالله و اخو رَسولِ الله لا يَدَّعِيها بَعدَكَ الّا كَذّابٌ. ²

تو برادر منى و من برادر تو، اگر كسى منكرت شد، بگو من بنده خدا و برادر رسول اويم و اگر اين برادرى را جز تو هركس ادعا كند، كذاب است.

3. رسول خدا(ص) فرمود: هنگامى كه در مسير معراج مرا به آسمان هفتم هدايت كردند، جبرئيل به من گفت: «اى محمد! پيش از من به حركت خود ادامه