51امام باقر(ع) از رسول خدا(ص) نقل فرمود:

مِنْ وُلْدِيَ اثْنَا عَشَرَ نَقِيباً نُجَبَاءُ مُحَدَّثُونَ مُفَهَّمُونَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ بِالْحَقِّ يَمْلَأُها عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً. ¹

از فرزندانم دوازه نقيب (امام مسئول) مى‌باشند كه نجيب‌اند و حديث به آنان گفته مى‌شود و [حقايق] به آنان تفهيم مى‌شود! [داراى علم لدنى هستند] و آخر آنان قائم است كه زمين را پر از داد مى‌كند؛ چنان‌كه پر از بيداد شده است.

دو- از منظر تاريخى: به گواهى تاريخ پيامبر اسلام(ص) رهبران جامعه را تا آخر دوران هستى معرفى كرد و به شهادت تاريخ، ائمه معصوم(عليهم السلام) پاسخگوى تمام نيازهاى بشر بوده‌اند و گفتن «سَلونِي قَبلَ أَن تَفقِدوني» ² فقط در شأن آنان بوده است:

1. هو العالمُ الحِبرُ الذي ليس مِثلُهُ
1. اوست (على) دانشمند ربانى كه بى‌مانند است؛ اوست دلاور سلحشور، شير بيشه شجاعت.