35جريان غدير را به شعر در آورد. پيغمبر دعا كرد كه: «اى حسان! تا آن هنگام كه با سخنت ما را يارى مىكنى از تأييدات روحالقدس بهرهمند گردى». 1 لذا حضرت پيغمبر(ص) منبرى در مسجد براى حَسّان مىگذاشت و او بر منبر مىايستاد و فضايل پيغمبر و مكتب او را بازگو مىكرد.
پس از رحلت پيامبر اكرم(ص) و در زمان امامان معصوم(عليهم السلام) نيز شعرا از نقاط دور به خدمت ائمه مشرف مىشدند و مورد تفقد و اكرام ايشان قرار مىگرفتند. براى همين است كه در دوره ائمه طاهرين(عليهم السلام)تحولاتى در شعر و ادب پيدا شد و به كمال گرائيد و در اجتماع آن روز، از بيشتر علوم و فنون، پيشى گرفت؛ چنانكه اين حقيقت را به وضوح از گفتار و رفتار امام صادق(ع) درباره (هاشميات) كُميت مىيابيم.
كميت در ايام تشريق در منا بر آن حضرت وارد شد و اجازه خواست تا براى حضرت از اشعار خود بخواند. حضرت فرمود: «اين ايام بسيار شريف و با ارزش است». كُميت عرض كرد: اين اشعار درباره شما سروده شده! امام چون اين جواب را شنيد، فرمود: «تا ياران و همراهانش جمع شوند و به كميت هم اجازه داد تا شعرش را بخواند». كميت هم قصيده لاميه از قصايد هاشمياتش را خواند.