347او ياور پيامبر خدا(ص) به هر جا، و شهسوار امين و شكست‌ناپذير او به هنگامه معركه‌هاى دشوار بود.

انصار و گروه‌هاى انبوه مهاجرآنكه [به نوبه خود] چون شيران غرنده‌اى بودند، در برابر او سبك و بى‌مقدار مى‌نمودند.

تجديد بناى دين به دست على(ع)

يكى از ويژگى‌هاى حضرت على(ع) زهد و بى‌رغبتى به ثروت و مقام دنيا بود؛ به گونه‌اى كه خودش خطاب به دنيا فرمود:

يَا دُنْيَا لَا تَتَعَرَّضِينَ لِي وَ لَا تَتَشَوَّقِينَ وَ لَا تَغُرِّينِي فَقَدْ طَلَّقْتُكِ ثَلَاثاً لَا رَجْعَةَ لِي عَلَيْكَ. ¹

اى دنيا متعرض من نشو و مرا به خودت تشويق نكن و فريبم نده چراكه تو را سه طلاقه كرده‌ام كه بازگشتى در آن نيست.

خطاب به عثمان بن حُنَيف، والى بصره، فرمود: «أَلَا وَ إِنَّ إِمَامَكُمْ قَدِ اكْتَفَى مِنْ دُنْيَاهُ بِطِمْرَيْهِ وَ مِنْ طُعْمِهِ بِقُرْصَيْهِ...» ²؛ آگاه باش! امام شما از دنياى خود به دو جامه فرسوده و دو قرص نان رضايت داده است.

طبعا چنين كسى حكومت را نيز براى رياست و ثروت نمى‌خواهد؛ چنان‌كه ابن عباس مى‌گويد: در سرزمين «ذى قار» ³، خدمت امام على رفتم كه داشت