336
مدافعان حريم ولايت
گرچه تبليغات دستگاه ظالمانه معاويه و نيرنگ‌هاى عمرو بن عاص نقش مهمى در ايجاد تزلزل در اردوگاه على(ع) داشت، همان‌طور كه در بخش‌هاى گذشته به برخى از آنها اشاره شد، افراد زيادى را درباره آن حضرت بدبين كرد و از پيروى على(ع) بازداشت. اما كسان بسيارى نيز بودند كه با وجود تبليغات شديد دشمنان، وفادارى خود را به آن امام بزرگوار در عرصه‌هاى مختلف اثبات كردند يا حداقل جواب رد به درخواست معاويه دادند كه به چند مورد اشاره مى‌شود:
آن‌گاه كه معاويه، در نخستين برخوردهاى صفّين، براى اشخاصى از قبيله مُضَر، از جمله بُسر بن ارطاة، و عبيدالله بن عمر، عبدالرحمان بن خالد بن وليد و محمد و عُتبه، پسران ابوسفيان، پرچم بست و بدين وسيله قصد بزرگداشت و ارتقاى درجات ايشان را نمود، پاره‌اى از رجال يمنى از اين اقدام اندوهگين شدند و مى‌خواستند پرچمدار و فرمانده آنان فقط از خودشان باشد. ازاين‌رو مردى كِندِى كه او را عبدالله بن حارث سَكونى مى‌ناميدند برخاست و گفت: «اى معاويه، من چيزى گفته‌ام، گوش دار و آن را همچون اندرزى از من بپذير». معاويه گفت: «بگو مى‌شنوم». وى اين اشعار را گفت:
1. مُعَاوِيَّ أَحْيَيْتَ فِينَا الْإِحَنْ