2916. نجاشى بن حارث كه دوست شرحبيل بود، در اشعار ذيل، بيعت مردم با على(ع) را يادآور شده و وى را نيز به بيعت با آن حضرت دعوت كرده است:
1. شُرَحْبِيلُ مَا لِلدِّينِ فَارَقْتَ أَمْرَنَا
1. شرحبيل، تو به خاطر دين از [راه] ما جدا نشدى، بلكه به خاطر دشمنى خود با جرير مالكى چنين كردى.
2. و به سبب دشمنىاى كه ميان او و سعد ره يافته است [چنين موضعى گرفتى]. پس تو چون ساربانى حدىخوان شدى كه خود شترى ندارد.
3. اگر بجيله با قريش پرخاشگرى كند، تو را بدان چه كار؟ بار الها اين ياورى و جانبدارى چقدر بعيد و ناهنجار است.
4. آيا در امرى كه خود در آن حضور نداشتهاى و عقل هر بينادلى در آن حيران است، با وجود شبهه، حكم قطعى مىدهى؟