194كرد: «يا رسول الله من نيز با شما همراه مى‌شوم؟» پيغمبر(ص) فرمود: «خير». على(ع) از اين جهت نارحت و متأثر شد. پيغمبر(ص) وقتى ناراحتى على(ع) را متوجه شدند، فرمودند:

يَا عَلِيُّ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَ أَنْتَ خَلِيفَتِي فِي أُمَّتِي وَ أَنْتَ وَزِيرِي وَ أَخِي فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ ...

يا على آيا خشنود نيستى كه نسبت به من به منزله هارون براى موسى باشى؟ جز آنكه پس از من پيغمبرى نخواهد بود. همانا تو خليفه و جانشين من در امت من هستى و در دنيا و آخرت، تو كمك‌كار و برادر من هستى.

ابن عباس گفت: رسول خدا(ص) به على(ع) فرمود: «تو بعد از من ولى هر مرد و زن مؤمن خواهى بود».

اين حديث را با گروه زيادى از حفاظ، با سندهاى تفصيلى ذكر كرده‌اند. ¹

2. زيد بن ابى اوفى گويد: وقتى پيغمبر(ص) ميان اصحابش پيمان برادرى منعقد كرد... ، على(ع) گفت: «يا رسول الله! وقتى ديدم جز من ميان يارانت برادرى برقرار كردى، روحم مى‌خواست پرواز كند و پشتم بشكند. اگر اين امر، از خشمى است كه بر من گرفته‌اى، حق عتاب و بزرگى از آن توست». پيغمبر(ص) فرمود:

سوگند به خدايى كه مرا به حق مبعوث گردانيد، من كار برادرى تو را تأخير نينداختم مگر به خاطر خودم. يا على تو نسبت به من مانند هارونى نسبت به