186
خاتمبخشى و نزول آيه ولايت درباره على(ع)
10. (إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ ) . (مائده: 55) 1
1. ابن عباس درباره آيه (إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ) گفت: گروهى از اهل كتاب از جمله عبدالله بن سلام و اسَد و اسَيد و ثَعلَبَه كه تازه مسلمان شده بودند، خداوند به آنها دستور داده بود كه از دوستى با يهود و نصارى اجتناب كنند و آنان نيز چنين كرده بودند. بنىقُريظه و بنىنَضير گفتند: «ما را چه شده كه اهل دين محمد(ص) را دوست بداريم درحالىكه آنان از ما و از دين ما بريدهاند؟ پس سوگند به خدا هيچ كس از ما با هيچ كدام از آنها كه وارد دين محمد(ص) شدهاند سخن نگويد». عبدالله بن سلام و اصحاب او نزد پيامبر خدا(ص) شكايت بردند و گفتند: «بر ما سخت مىگذرد و ما به سبب دورى منازل نمىتوانيم با اصحاب تو همنشينى كنيم». در اين هنگام، اين آيه نازل شد: (إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ) و پيامبر(ص) اين آيه را بر آنان قرائت كرد. آنها گفتند: «به خدا و به رسول خدا(ص) و به مؤمنين راضى هستيم». گفت: در اين هنگام بلال براى نماز اذان گفت و پيامبر(ص) و مردم وارد مسجد شدند و نماز مىخواندند؛ بعضى در حال قيام و برخى در حال ركوع و برخى در حال سجود بودند كه فقيرى دور مىزد و سؤال مىكرد. پيامبر(ص) او را به سوى خود خواند و گفت: «آيا كسى چيزى به تو داده است؟» گفت: «آرى». گفت: «آن چيست؟» گفت: «انگشتر نقره». گفت: «چه كسى آن را به تو داده؟» گفت: «اين شخص كه در حال قيام است». پيامبر خدا(ص)