134شمشير تيز به زمين افكنده و هلاك ساختند.
3. و چون دلاور توانائى بر دشمنان خود كار را سخت گرفتى و با شمشير بران خود، در هنگامى كه از فراز به نشيب مىآمدند، آنها را شكست دادى.
4. شمشير عطشان خود را از خونهاى دشمنان سيراب كردى و تا سير نگرديد در غلاف ننمودى.
حضرت رسول(ص) بعد از جنگ احد به سوى مدينه بازگشت و حضرت زهرا(عليها السلام) از پدرش استقبال كرد و با خود ظرف آبى آورد و خونها را از چهره پدرش شست. اميرالمؤمنين(ع) هم خود را به پيغمبر رسانيد و ذوالفقارش را نيز همراه داشت، و از دست تا بازويش خونآلود بود. و به فاطمه(عليها السلام) فرمود: اين شمشير را از من بگير كه امروز مرا تصديق كرد و پس از اين فرمود:
1. أَ فَاطِمُ هَاكِ السَّيْفَ غَيْرَ ذَمِيمٍ
1. اى فاطمه اينك فرا گير اين شمشير را كه ستوده است و مذموم نيست. پس من نيستم كه در جنگ ترسان و لرزان باشم.
2. به جان خودم مبالغه دارم در نصرت دين احمد و در طاعت پروردگار كه داناست به حال بندگان.
3. [از اين جهاد] تنها پاداش الهى را خوستهام خشنودى و نعمت الهى را در بهشت، نه چيز ديگر.
حضرت رسول(ص) به فاطمه(عليها السلام) فرمود: «شمشير را بگيريد؛ شوهرت امروز