94مصداق من يمشى على بطنه است و...، ظاهر آيه شامل خزندهها هم مىشود.
12. از عبدالله بن سنان است كه از امام جعفر صادق(ع) سؤال مىكند:
«أرأيت قوله:
(وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً)
البيت عني أوالحرم؟ قال: من دخل الحرم من الناس مستجيراً به فهو آمن و من دخل البيت مستجيراً به من المذنبين فهو آمن من سخط الله»؛ يعنى أمن كلامى با امن فقهى اشتباه نشود؛ حكم فقهى كسى كه به حرم وارد شد اين است كه در امان است؛ ولى اگر كسى «خائفاً مستجيراً» وارد كعبه شود، او از عذاب قيامت نجات پيدا مىكند. البته يقيناً حكم فقهيش نيز محفوظ است. ولى
«و من دخل الحرم من الوحش و السباع و الطير فهو آمن من ان يهاج أو يوذي حتى يخرج من الحرم». 1
13. امام صادق(ع) فرمود:
«و من دخله كان آمناً» فقال: إذا أحدث العبد في غير الحرم ثم فرّ إلى الحرم لم ينبغ ان يؤخذ و لكن يمنع من السوق و لايبايع و لايطعم ولايُسقي و لايكلّم فانه اذا فعل ذلك به يوشك ان يخرج فيؤخذ و ان كان احدثه في الحرم اخذ في الحرم». 2
و از همين قبيل است روايتى كه مرحوم مجلسى اول در «روضةالمتقين» نقل نموده و ديگران نيز آوردهاند كه از امام(ع) سؤال مىشود: «چنانچه در بين پرندهها حيوان درندهاى آمد كه حرمت كعبه را حفظ نمىكند، مزاحم كبوترهاى حرم است چه كنيم»؟ حضرت فرمود: «براى آن شبكه و دامى بگسترانيد ( «انصبوا» يا مراد نصب شبكه است يا به معناى عداوت) «واقتلوه» چون اين حيوان حرمت حرم را رعايت نكرده حيوانات ديگر را مىآزارد، بايد آن را كشت». 3
در كنار اين روايات روايتى است درباره مسئله «دَيْن» كه اگر بدهكارى فرار كرده به مكه پناه برد و طلبكار او را در آنجا ديد، از او مطالبه نكند و صبر كند تا از حرم بيرون بيايد. اين روايت غير از مسئله قصاص نفس يا قصاص طرف است.
تفسير «نورالثقلين» و صاحب «وسائل» روايتى را از «كافى» نقل مىكنند:
عن سماعة بن مهران عن أبي عبدالله(ع) قال سألته عن رجل لي عليه مال فغاب عنِّي زماناً ثمّ رأيته يطوف حول الكعبة أفاتقاضاه مالي؟ قال(ع) لا، لاتسلم عليه و لاترّوعه