146كوفه و حائر حسينى» است.
همان‌گونه كه گفتيم، در اين بحث، سه نظريه مطرح كرده‌اند:
1. قصر؛
2. اتمام؛
3. تخيير.
البته با برترى و افضليت اتمام.
در اينجا كوشيده‌ايم اقوال، ادله و وجوه جمع ميان آن‌ها را از كلمات فقهاى بزرگوار گردآوريم و با دسته‌بندى جامع و روشن، به مخاطب ارائه كنيم تا فاضلان و انديشمندان اين فن، با استفاده از آن، حكم مسئله را استخراج كنند.
اهميت مسئله و فوايد و اهداف آن
از بركات انقلاب اسلامى، در بُعد معنوى، آسان‌سازى زيارت، ارائه خدمات به زائران، اطلاع‌رسانى و تبيين تاريخ و معارف و اماكن متبركه زيارتى، به‌ويژه مكه، مدينه، مسجدكوفه و حائر حسينى(ع) است. از سوى ديگر، از مطالبى كه ذهن زائران اين چهار مكان را به خود مشغول كرده، يافتن پاسخِ اين پرسش است كه «آيا نماز مسافرى كه قصد اقامت ده روز نكرده، قصر است يا تمام؟»
هرچند پاسخ اين پرسش در مناسك حج و رساله‌هاى عمليه، به شكل فتوا و مجمل آمده، ليكن جاى پاسخ تفصيلى، با تمسك به مبانى، مدارك و اقوال، به‌ويژه براى روحانيان و زائران فرهيخته و عالِم، خالى است. اهميت اين مطلب، آن‌گاه روشن و واضح مى شود كه بدانيم بيشترين پرسش‌هاى زائران حج، عمره مفرده و عتبات عاليات، درباره همين مسئله است.
از آنجا كه در اين مسئله، روايات متعدد - به ظاهر متعارض و با مدلول‌هاى مختلف - وجود دارد و همين امر سبب تعدد آرا و به وجود آمدن سه قول گرديده، شايسته