204قربانى به محل خود برسد.
پس هرگاه از محاصره بيرون آمديد و احساس امنيت كرديد، آنان‌كه از عمره به حج مى‌پردازند، هرچه بتوانند قربانى بكشند و هر كه ندارد، سه روز در حج و هفت روز پس از بازگشت از حج (كه مجموعاً ده روز تمام مى‌شود) در ميهن خود روزه بگيرد. تقوا پيشه سازيد و بدانيد كه كيفر خداوند، بسيار سخت است.
حج در ماه‌هاى معينى است. پس هر كه را حج واجب شود، او در حين حج نبايد زناشويى كند و نبايد فسوق مرتكب شود و نبايد جدال بكند و خداوند از هر عملِ خير و نيك شما آگاه است. توشه برگيريد كه تقوا و پارسايى، بهترين توشه است و فقط از من پروا داشته باشيد، اى خردمندان!
گناهى نيست و عيب ندارد كه شما به‌دنبال فضل الهى باشيد و پس از آنكه از عرفات افاضه كرديد، خدا را در مشعرالحرام ياد كنيد و فراوان به ياد او باشيد. اوست كه شما را هدايت فرموده و بدون هدايت او گمراه و گم گشته‌ايد.
سپس از همان راهى كه مردم به سوى عرفات مى‌كوچند و افاضه مى‌كنند، شما هم افاضه كنيد و بكوچيد. از خداوند مغفرت بخواهيد كه او آمرزنده و مهربان است. وقتى مناسك و عبادات خود را انجام داديد، به ياد خدا باشيد؛ آن‌طور كه پدرانتان را ياد مى‌كنيد. بلكه شديدتر و بيشتر. برخى مردم مى‌گويند خدايا! به ما در دنيا عطا كن، براى اينان در آخرت بهره‌اى نيست و برخى ديگر گويند: پروردگارا! به ما در دنيا حسنه و چيز نيكو عطا كن و در آخرت هم حسنه و چيز نيكو بده و ما را از عذابِ آتش نگاهدار. فقط اينان بهره‌اى از عملكرد خود دارند و حسابرسى خداوند، سريع و تند است... .
آيه‌هاى 25 - 37 سوره حج نيز مربوط به حج است كه ضمن آن‌ها نكاتى درباره قربانى هم آمده است كه ترجمه بخشى را مى‌خوانيد:
هنگامى كه مكانِ بيت را براى ابراهيم مهيا مى‌ساختيم؛ يعنى به من شريك قرار مده و خانه‌ام را براى طواف‌كنندگان، قيام‌كنندگان، راكعان و ساجدان پاكيزه گردان و ميان