59ابن‌عباس كل تسبيح في القرآن صلاة و قيل المراد بالتسبيح تنزيه الله تعالى عما لا يجوز عليه و وصفه بالصفات التي يستحقها لذاته و أفعاله التي كلها حكمة و صواب. ¹

برخى گفته‌اند: مقصود از خانه‌هايى كه خدا اذن داده، رفع شوند، خانه‌هاى انبياست. از پيامبر(ص) نيز روايت شده است كه منظور، بيوت انبياست. ابوبكر سؤال كرد: «يا رسول الله! خانه على و فاطمه(عليهما السلام) هم از همان بيوت است؟» فرمود: «بله. از بهترين آنهاست». مؤيد اين مطلب است آنجا كه قرآن مى‌گويد: (إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ ...) ؛ «خداوند فقط مى‌خواهد پليدى [گناه] را از شما اهل‌بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد» ² و نيز (رَحْمَتُ اللّٰهِ وَ بَرَكٰاتُهُ ...) ؛ «رحمت خدا و بركاتش بر شما خانوده است». ³ مقصود از رفع بيوت انبيا، تعظيم و پاك كردن آنها از آلودگى‌هاست و مقصود از تطهير، پاك كردن از معصيت‌هاست. برخى گفته‌اند: مقصود اين است كه در اين خانه‌ها، رفع حوائج به‌سوى خدا شود.

(وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ ) ابن‌عباس گفته است يعنى در اين خانه‌ها، كتاب خدا خوانده شود. همچنين گفته شده است اسماى نيكوى او برده شود. (يُسَبِّحُ لَهُ فِيهٰا بِالْغُدُوِّ وَ الْآصٰالِ ) ؛ يعنى صبح و شام در آنها نماز خوانده مى‌شود. برخى گفته‌اند: «هر