106تَشْتَهِي أَنْ تَرَاهُ، فَقُلْتُ لَهُ: نَعَمْ، فَقَالَ لِي: شَكَرَ الله لَكَ شَوْقَكَ وَ أَرَاكَ وجهك [وَجْهَه] فِي يُسْرٍ وَ عَافِيَةٍ، لَا تَلْتَمِسْ يَا أَبَاعَبْدِاللهِ أَنْ تَرَاهُ، فَإِنَّ أَيَّامَ الْغَيْبَةِ تَشْتَاقُ إِلَيْهِ، وَ لَا تَسْأَلِ الِاجْتِمَاعَ مَعَهُ إِنَّهَا عَزَائِمُ اللهِ وَ التَّسْلِيمُ لَهَا أَوْلَى، وَ لَكِنْ تَوَجَّهْ إِلَيْهِ بِالزِّيَارَةِ. فَأَمَّا كَيْفَ يُعْمَلُ وَ مَا أَمْلَاهُ عِنْدَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ فَانْسَخُوهُ مِنْ عِنْدِهِ، وَ هُو التَّوَجُّهُ الى الصَّاحِبِ بِالزِّيَارَةِ بَعْدَ صَلَاةِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً.تَقْرَا قُلْ هُوَ الله أَحَدٌ فِي جَمِيعِهَا رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ تُصَلِّي عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ تَقُولُ... . 1
روى نمودن به حضرت حجت(عج) بعد از دوازده ركعت نماز است كه دو ركعت دو ركعت، با سوره توحيد، خوانده مىشود و با صلوات زياد همراه است. احمد بن ابراهيم مىگويد با محمد بن عثمان، نايب خاص امام زمان(عج)، از شدت اشتياق خود به ديدار حضرت حجت(عج) سخن گفتم. گفت: «خيلى دوست دارى حضرت را ببينى؟» گفتم: «آرى». گفت: «نيكو باد نزد خدا اين شوق تو و به خوبى جمال او را ببينى! اما اى اباعبدالله! ديدن آن حضرت را طلب مكن؛ زيرا غيبت براى او استوار گشته و همنشينى با او را مخواه كه امرى بس عظيم است و قبول اين امور، بهتر است. اما بهسوى آن حضرت، به وسيله زيارت، توجه كن و چگونگى آن، چنين است كه بعد از دوازده ركعت نماز كه دو ركعت دو ركعت با سوره توحيد مىخوانى و بعد از صلوات، چنين مىگويى...».
شهيد(رحمه الله) مىنويسد: «ثُمَّ تُصَلِّي صَلَاةَ الزِّيَارَةِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً كُلَّ رَكْعَتَيْنِ