64تو امانتدار نيستى؟ اگر راستى زيارت مىكنى معنايش اين است كه مهمترين ارزش وجودى يك انسان كه اولين صفت امام معصوم قرار دادهايم مسألۀ امانت است، همين يك درس تربيت است كه من هم به سوى امانت عهدم حركت كنم.
«أشهد أنك جاهدت فى اللّٰه حقّ جهاده»؛ شهادت مىدهم تو حق جهاد را انجام دادى، يعنى نه تنها جهاد كردى، بلكه آخرين درجۀ جهاد را انجام دادى، جهاد با نفس، جهاد با دشمن، جهاد در طريق علم، جهاد با جان، با مال، همۀ انواع جهاد در اين كلمه جمع است، يعنى ارزش مقام امام از اين جاست، اما اگر من قدمى به سوى جهاد برندارم، نه جهاد با نفس، نه با دشمن، نه جهاد از طريق علم، نه جهاد از طريق عمل، آيا من زاير هستم؟ اگر قدمى برندارم، اين زيارت، دروغ است، قلابى است.
«وأتبعت سنن نبيّك»؛ افتخار تو اى امام معصوم اين است كه تابع سنتهاى رسول اللّٰه بودى، تو تابع بودى. اما اگر من كه زاير تو هستم تابع هيچ يك از سنتها نباشم، آيا اين قابل قبول است؟
اين است كه مىگويند: زيارتها بايد انسان را تربيت كند و مىكند، زيارت كار قرآن و نهج البلاغه و دعا را مىكند و همۀ اينها بار تربيتى دارد.
سه هدف در زيارت
زيارت سه هدف عمده دارد:
هدف اول: تعليم معارف دينى و الهى: يعنى خدا را معرفى كردن، زيارتنامهها دربارۀ خدا و اوصاف او چه مىگويد، همچنين معرفت رسول اللّٰه و معرفت مقام ولايت، در همين زيارت جامعۀ كبيره كه پنج سلام در آغاز آن هست، در هر كدام از اين سلامها مقدارى از مقامات امامان معصوم بيان شده است، در اين پنج سلام حدود شصت صفت براى امام ذكر مىشود يعنى مقام ولايت را با شصت صفت بيان مىكند.
بنابراين زيارت معرفى مقام ولايت است، البته گاهى ما در هنگام خواندن زيارت توجهى به محتواى آن نداريم كه در اين صورت قطعاً آن اثر تعليم معرفت الهى و