555نقل همۀ احاديث در اين زمينه از مدارك اصيل اسلامى، مايۀ گستردگى سخن است و حاكى از آن است كه زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و آله يكى از مسلّمات بوده است.

ج) سيرۀ صحابه: با مراجعه به سيرۀ پيشينيان اعم از صحابه، تابعين و ديگران، پى‌مى‌بريم كه زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و آله ، همواره شيوۀ آنان بوده است كه در ذيل به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم.

1. امام على عليه السلام مى‌فرمايد:

«لمّا رمس رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله جائت فاطمة فوقفت على قبره وأخذت قبضة من تراب القبر ووضعت على عينيها وبكت»؛ ¹ بعد از دفن رسول خدا صلى الله عليه و آله ، فاطمۀ زهرا عليها السلام در كنار قبر پدر ايستاد و مشتى از خاك قبر را بر چشم خود نهاد و گريه كرد و اين شعر را سرود: ماذا على من شمَّ تربة أحمد

2. ابو درداء مى‌گويد: «أنّ بلالاً رأى فى منامه النبى صلى الله عليه و آله وهو يقول به: ما هذه الجفوة يا بلال امّا آن لك أن تزورنى يا بلال؟ فانتبه حزيناً وجلاً خائفاً فركب راحلته وقصد المدينة وأتى قبر النبى صلى الله عليه و آله فجعل يبكى عنده ويمرّغ وجهه عليه وأقبل الحسن و الحسين فجعل يضمّهما على صدره ويقبّلهما»؛ ² بلال، پيامبر صلى الله عليه و آله را در خواب ديد كه به او مى‌گويد: اين چه جفايى است اى بلال، آيا وقت آن نرسيده كه مرا زيارت كنى؟ بلال از خواب بيدار شد، در حالى كه محزون و غمگين بود. پس مركب خود را سوار شد و آهنگ مدينه كرد و به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله آمد. آن‌جا گريه مى‌كرد و صورت خود را با خاك قبر، آغشته نمود. حسن و حسين آمدند، آنها را به سينه چسبانيد و بوسيد.

3. داود بن ابى صالح مى‌گويد: «أقبل مروان يوماً فوجد رجلاً واضعاً وجهه على القبر فقال: أتدرى ما تصنع؟ فأقبل عليه فاذاً هو أبو أيّوب. فقال: نعم جئت إلى رسول اللّٰه ولم آت الحجر. سمعت رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله يقول: لاتبكوا على الدين اذا وليه أهله ولكن أبكوا على الدين إذا