553

زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و آله

الف) در قرآن: در خصوص زيارت قبر پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌توان به برخى از آيات تمسّك نمود: خداوند متعال مى‌فرمايد: «وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ لِيُطٰاعَ بِإِذْنِ اللّٰهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً»؛ ¹ و اگر هنگامى كه گروه منافق، بر خود به گناه ستم كردند، از كردار خود به خدا توبه كرده و به تو رجوع مى‌كردند كه بر آنها استغفار كنى، البته در اين حال خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند.

اگرچه ظاهر آيۀ شريفه، مربوط به زمان حيات پيامبر صلى الله عليه و آله بوده، ولى به دلايلى كه قبلاً اشاره شد، مى‌توان از اين آيه يك حكم كلى استفاده كرد. زيرا رتبه و مقام حضرت به گونه‌اى است كه با فوت او قطع نمى‌شود. لذا مى‌توان آن را به عموم علّت تعميم داد؛ لذا علما از اين آيه عموم فهميده‌اند. پس مستحب است هر كس به زيارت قبر آن حضرت مى‌آيد، اين آيه را قرائت نمايد.

سفيان بن عنبر از عتبى - كه هر دو از مشايخ شافعى‌اند - نقل مى‌كند: كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بودم كه اعرابى‌اى وارد شد و خطاب به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد:

سلام بر تو اى رسول خدا. خداوند متعال فرمود: «وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ لِيُطٰاعَ بِإِذْنِ اللّٰهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً». ² من به نزد تو آمده‌ام و از گناهان خود استغفار مى‌نمايم و تو را شفيع نزد خداوند آورده‌ام. آن گاه گريه كرد و اشعارى را دربارۀ پيامبر صلى الله عليه و آله سرود. ³ سمعانى شبيه همين قضيه را از امام على عليه السلام نقل مى‌كند. ⁴

اگر اين عمل جايز نبود، چرا صحابه، خصوصاً امام على عليه السلام كه در آن زمان حاضر